καὶ εἶπεν ᾿Ιησοῦς·στήτω ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼνκαὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Αἰλών.καὶ ἔστη ὁ ἥλιοςκαὶ ἡ σελήνη ἐν στάσει,ἕως ἠμύνατο ὁ Θεὸς τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν.καὶ ἔστη ὁ ἥλιος κατὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ,οὐ προεπορεύετο εἰς δυσμὰς εἰς τέλος ἡμέρας μιᾶς.

ΙΗΣΟΥΣ ΝΑΥΗ 10:12β-13

_________________________________

Το μασοριτικό κείμενο αναφέρει το βιβλίο του Ιασήρ.

Καὶ εἶπεν [ὁ Ἰησοῦς] ἐνώπιον τοῦ Ἰσραήλ, Στῆθι, ἥλιε, ἐπὶ τὴν Γαβαών, καὶ σύ, σελήνη, ἐπὶ τὴν φάραγγα Αἰαλών. Καὶ ὁ ἥλιος ἐστάθη καὶ ἡ σελήνη ἔμεινεν, ἑωσοῦ ὁ λαὸς ἐξεδικήθη τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ. Δὲν εἶναι τοῦτο γεγραμμένον ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ Ἰασήρ; Καὶ ἐστάθη ὁ ἥλιος ἐν τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ δὲν ἔσπευσε νὰ δύσῃ ἕως μιᾶς ὁλοκλήρου ἡμέρας. 

_________________________________ 

Ο Ιασήρ ήταν αρχαίος ραψωδός,
βλ. και ΣΑΜΟΥΗΛ Β′ | ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β′ 1:17-18.
(ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ βιβλίου τοῦ εὐθοῦς)

Από το βιβλίο τοῦ εὐθοῦς | Ἰασὴρ δανείζονταν στίχους, όπως αυτοί στο ᾆσμα τοῦ τόξου, είτε για να θρηνήσουν το θάνατο αγαπημένων προσώπων είτε για να γιορτάσουν μια νίκη.

Ποιητική αδεία, λοιπόν, ο ήλιος «σταμάτησε» πάνω από την πόλη Γαβαὼν
και η σελήνη ψηλά στο φαρράγγι Αἰλών.